در اين مورد صاحب كتاب « الغدير » قيافه دوست خشمگين را در برابر مخالف به خود گرفته و اين قبيل مخالفين را مورد محاكمه قرار داده و در يك فصل مستقلّ حساسى از كتاب خود ابن حزم اندلسى را كه ترديد و انكار نسبت به اين امر محقق را فتح باب كرده محاكمه و دادرسى مينمايد . اگر كتاب « الغدير » بر مبناى استدلال براى صحت اين داستان تدوين شده بود آنچه استاد دانشمند « امينى » در اين باره از ذكر راويان در طول زمان تاريخ بيان داشته و آن بذل و جهد و سعى بليغى را كه در اثبات معنى حقيقى ولايت به كار برده كافي و رسا و جامع بود . ولى اين مؤلَّف دانشمند با مهارت بىنظير و تسلَّط كامل خود خواسته از اين وادى غدير ، درياى بيكرانى تشكيل دهد كه امواج خروشان و برهم انباشتهء آن بهر جانب دست يافته و از آنميان محورى بوجود آيد كه سخنان صريح و تصريحات مليح پيغمبر عظيم الشأن صلَّى اللَّه عليه و آله را كه دربارهء پيشواى گرامى چون على عليه السّلام صادر شده از هر سو نمايان گردد : و براى تأمين اين منظور . نام ادبا و شعرا را بميان آورده كه در قصائد و منظومه‌هاى خود از داستان غدير ياد كرده‌اند و با شميم روح پرور و مشك فام نام على عليه السّلام و سخنان رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله آثار و اشعار خود را آرايش داده‌اند . اينست كه مىبينيم : مؤلَّف آزموده و زبردست « الغدير » با اولين كاروان از شعرا كه از آغاز اين داستان يعنى عهد پيغمبر گرامى صلَّى اللَّه عليه و آله اين فخر و شرف را احراز نموده‌اند همگام شده و به ترتيب قرون متواليه اين رشته از تاريخ تابناك اسلامى را در قصايد و اشعار ادباى هر قرن جستجو و غديريه‌هاى هر قرن را نقل و درج نموده در اين مبحث زيبا و شيواى ادبى نيز به اين مقدار اكتفاء ننموده و بلكه ضمن درج و ثبت اشعار مزبور شرح احوال و هويت سرايندگان هر قرن را هم بمعرض استفاده علاقمندان بادب و تاريخ و جويندگان حقايق گذارده و نوابغ شعر و ادب را نيز بدين وسيله شناسانده است .